کامپیوتر

يكي از دلايل محبوبيت دوربينهاي ديجيتال سازگاري آنها با كامپيوتر هاي شخصي و اينترنت است با تخصص نسبتاً كمي يك شخص مي تواند عكس بگيرد آن را ببيند و آن را پاك كند و در دقايقي آن را به كامپيوتر خود upload كند آنگاه مي تواند در اينترنت نمايش داده شود و يا بوسيله email فرستاده شود با گرفتن عكس و چاپ و ظهور آن و سپس اسكن آن (كه در دوربينهاي معمولي بايد اين مراحل طي شود) ‌تصوير شما تبديل به يك عكس ديجيتال قابل استفاده در وب و كامپيوتر مي شود ولي در دوربين ديجيتال همه اين مراحل يكجا انجام مي شود و آن هم در لحظه گرفتن عكس بنابراين سرعت و هزينه و كيفيت كار افزايش مي يابد در اين قسمت ما به چند ويژگي دوربين ديجيتال كه ممكن است قبل از خريد يك دوربين ديجيتال بخواهيد آنها را مورد توجه قرار دهيد اشاره مي شود و همينطور در مورد اينكه چگونه عكس را از دوربين ديجيتال به كامپيوتر خود انتقال دهيد بحث مي كنيم.

انواع دوربينهاي ديجيتال:

عكسهاي ديجيتال از هزاران نقطه كه به نام پيكسل شناخته مي شود تشكيل شده اند هر چه تعداد پيكسلهايي كه عكس را در طول و عرض آن تشكيل مي دهند بيشتر باشند كيفيت عكس بيشتر است اظلاعات مربوط به تعداد پيكسلهاي طول و عرض بيان مي شوند و بعضي به صورت حاصلضرب آن دو مثلاً 1280*960=1228880 پيكسل يا حدود 1.3 مگا پيكسل بيان مي شود. يك دوربين با 5 مگا پيكسل (1920*2560) قدرت اين را دارد كه عكسهاي ديجيتال با رزولوشن بالا و كيفيت حرفه اي بگيرد البته هر چه رزولوشن بالاتر باشد قيمت دوربين هم بالاتر است.

دوربينهاي ديجيتال ارزان قيمت معمولاً با اصطلاح point and shot ياد مي شوند زيرا حمل نقل آنها آسان است و معمولاً در شرايط مختلف نور و فوكوس به صورت اتومات در حد قابل قبولي عمل مي كنند. يك دوربين 1.3 مگا پيكسلي براي خلق تصاويري كه در وب يا ارسال email استفاده مي شوند كاربرد دارندهمچنين از تصاوير ديجيتال مي توان خيلي راحت پرينت گرفت. در دنيا سايتهاي زيادي هستند كه شما ميتوانيد عكسهاي خود را براي آنها بفرستيد و آنها بعد از پرينت گرفتن از آنها با قيمت كمي آنها را براي شما مي فرستنديك دوربين ديجيتال 1.3 مگا پيكسلي مي تواند عكسهاي خوب براي يك پرينت 4 اينچ در 6 اينچ خلق كند و يك دوربين 2.2 مگا پيكسلي براي يك پرينت كيفيت بالا در ابعاد 5 اينچ در 7 اينچ كافي است.

بدليل اينكه رزولوشن مانيتور كامپيوتر شما از رزولوشن پرينتر كمتر است براي يك عكس كيفيت بالا در اينترنت به يك دوربين گرانقيمت احتياج نداريد.

خداحافظ فيلم عكاسي!

به جاي فيلم عكاسي دوربينهاي ديجيتال عكسها را گرفته و ذخيره مي كنند حافظه هاي مختلفي روي دوربين قرار دارند كه چهارتا از مشهورترين آنها عبارتند از:

compact flash memory cards

compact flash II memory cards

smart media memory cards

memory sticks

كارتهاي compact flash و media smart كوچك هستند كه سوتكهايي دارند كه بوسيله آنها به دوربين متصل مي شوند هر دوربين ديجيتال با يك نوع از اين حافظه هاي قابل جابجايي همراه است و حافظه هاي اضافي هم قابل دسترسي است. بعضي از انواع دوربينهاي ديجيتال از تكنولوژي ديسكهاي مغناطيسي استفاده مي كنند كه ظرفيت ذخيره بيشتر دارند هر چند قابل تعويض نيستند. زمانيكه مي خواهيد يك دوربين ديجيتال بخريد بايد از نوع حافظه و تكنولوژي ساخت آن مطلع باشيد.

باتريها مهم هستند

مهم نيست كه چه دوربين ديجيتالي را انتخاب كنيد باتري قابل شارژ براي آن يك ضرورت است بيشتر دوربينهاي ديجيتال ارزانقيمت همراه با باتريهاي قليايي ارائه مي شوند. اما بدليل اينكه دوربين براي ذخيره عكس، فوكوس و زوم احتياج به انرژي دارد كه يك باتري قليايي معمولي را به سرعت خالي مي كند.

يك انتخاب باتري نيكل متل هيدرايد است (NIMH) است كه در سايز AA ارائه مي شوند. و نسبت به محيط حساسيت كمتري دارند ( برخلاف باتريهاي نيكل كادميوم (NiCad) كه از مواد توكسيك تشكيل شده اند) و يك دوربين ديجيتال را براي مدت طولاني تري نسبت به باتريهاي قليايي تغذيه مي كنند.

همچنين بعضي دوربينهاي ديجيتال داراي باتريهاي ليتيوم و باتريهاي يوني ليتيوم هستند. باتريهاي ليتيوم دو يا سه برابر عمر باتريهاي قليايي را دارند و به خوبي شارژ را نگه مي دارند. باتريهاي يوني ليتيوم قابل شارژ هستند.كه البته هر دو نوع باتريهاي ليتيوم و يوني ليتيوم گرانقيمت هستند.

انتقال عكس از دوربين به كامپيوتر

زمانيكه يك دوربين ديجيتال مي خريد همراه با آن كابلهايي وجود دارند كه بوسيله آنها به كامپيوتر وصل مي شوند. كابلهاي سريال و USB ( مخفف Universal Serial Bus) مي توانند به كامپيوتر وصل شوند. اتصال سريال بسيار كند است. امروزه اكثر دوربينهاي ديجيتال بوسيله USB به كامپيوتر متصل مي شوند كه انتقال فايل را بسيار سريعتر انجام مي دهند.

يك راه ديگر براي انتقال اطلاعات از كامپيوتر به دوربين دستگاههاي كارت خوان هستند. اين يك وسيله به اندازه موس است كه بوسيله USB به كامپيوتر وصل مي شود بعضي از كارت خوانها فقط يك نوع حافظه را مي توانند بخوانند اما كارت خوانهايي هم وجود دارند كه چند نوع حافظه را مي توانند بخوانند جور بودن و همخواني كارتهاي حافظه با دستگاه كارت خوان خود معضلي است.

يك راه هم قرار دادن كارت حافظه در يك رابط فلاپي ديسك (وسيله اي شبيه يك فلاپي ديسك) و گذاشتن آن در درايو فلاپي كامپيوتر است براي كامپيوترهاي notebook رابطهاي كارت (شبيه كارتهاي اعتباري) كه اجازه مي دهد حافظه به اسلاتهاي notebook متصل شود، مورد استفاده قرار مي گيرد.

+ نوشته شده توسط الهه ابراهیمی در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 10:15 |

مشکلات مادر برد

رفع عيب از مادر برد

در بيشتر موارد مادر برد براي مشكلاتي كه ناشي از قطعات ديگر است مقصر شناخته مي شود.معمولاً مشكلات مربوط به مادر برد كمتر پيش مي آيد ( البته اين براي بازار فعلي ايران خيلي صدق نمي كند) بنابراين بايد مشكل اصلي را پيدا كرد.

در اينجا ليستي از آزمايشهايي است كه از مادر برد رفع اتهام مي كند.

آيا حداقل چيزهاي كه براي بوت شدن كامپيوتر لازم است وجود دارند؟ حداقل اجزاء براي بوت شدن عبارتند از: يك مادر برد، پروسسور، مقدار كافي حافظه (RAM)، يك كارت گرافيك و درايو براي بوت شدن اگر يكي از اين اجزا موجود نباشد سيستم شما كار نخواهد كرد. آيا همه اين اجزاء به درستي متصل شده اند؟

در موقع بروز اشكال ابتدا سعي كنيد قطعات را يك به يك جايگزين كنيد تا به قطعه مشكل دار برسيد آيا جامپرها به درستي قرار گرفته اند؟ شما بايد جامپرها را براي نوع، سرعت، ولتاژ و سرعت باس CPU و ديگر مشخصات آن در جاي خود قرار دهيد هر چند تعداد زيادي از مادربردهاي امروزي به طور اتوماتيك اين كار را انجام مي دهند. هميشه دستور العمل (دفترچه همراه) مادربرد را بخوانيد و در نظر داشته باشيد اگر تغييراتي در BIOS سيستم انجام داده ايد آن را به حالت DEFAULT برگردانيد. آيا وضع ظاهري مادر برد مشكلي ندارد؟ هيچگونه شكستگي يا پينهاي خم شده وجد ندارد؟ آيا منبع تغذيه مشكل ندارد؟ اگر شما قطعه اي را ارتقا داده ايد يا قطعه اي را به سيستم اضافه كرده ايد ممكن است توان منبع تغذيه براي شما براي تأمين توان مورد نياز قطعه جديد كافي نباشد. توان معمول براي كامپيوتر معمولي 250 الي 300 وات مي باشد.

عيب يابي اجزاي ديگر كامپيوتر:

در اينترنت جستجو كنيد و ببينيد آيا مادربردهاي از خانواده مادربرد شما مشكل خاصي ندارد؟ وب سايت كارخانه سازنده را چك كنيد و ببينيد آيا هيچ تغييرات و UPDATE اي براي مادر برد شما در نظر گرفته شده است؟

مشكلات صفحه كليد

اگر پيغام خطايي ناشي از پيدا نشدن صفحه كليد دريافت كرديد ابتدا مطمئن شويد صفحه كليد به خوبي متصل شده است

چيپهاي كنترلر كي برد را امتحان كنيد اگر به نظر مي رسيد كه آنها صدمه ديده اند ممكن است احتياج به تعويض چيپها يا كل مادربرد داشته باشيد.

مشكلات CMOS

در شرايط به خصوص ممكن است لازم باشد كه CMOS را پاك كنيد بعضي مواقع كه شما براي بوت شدن سيستم كلمه عبور ( password) تعيين كرده ايد و آنها را فراموش كرده ايد يا بعضي مواقع BIOS را به گونه اي تنظيم كرده ايد كه مشكلاتي براي سيستم بوجود آورده و نمي توانيد آن را درست كنيد اين راه مفيد است. در بعضي مادربردها پاك كردن حافظه CMOS مادربرد باعث دردسر است زيرا تنظيم دوباره آن مشكل است و شايد به ياد آوردن كلمه عبور راحتتر باشد ولي در مادربردهاي امروزي معمولاً اين مشكل كمتر است چند راه براي پاك كردن حافظه CMOS وجود دارد بعضي از مادربردها جامپرهايي براي پاك كردن CMOS دارند كه احتمالاً در دستور العمل استفاده از مادر برد به آن اشاره شده است جامپر را يك لحظه برداشته و دوباره سر جايش بگذاريد و CMOS پاك مي شود. در زمان انجام اين كار مطمئن شويد كه سيستم شما از تغذيه برق جدا شده است و بنابراين هيچ ولتاژي روي مادربرد نيست.

راه طولاني تر اين است كه باطري سيستم را از محل خود خارج كنيد اين عمل بايد دو روزي طول بكشد راه غير ايمن و سريعتر اين است كه بعد از برداشتن باتري مثبت و منفي جايگاه باتري را بوسيله يك سيم به يكديگر متصل كنيد. سپس دوباره آن را در جاي خود قرار دهييد اگر باطري مادربرد شما قابل برداشتن نيست بايد با نمايندگيهاي مادربردتان تماس بگيريد.

زمان و تاريخ در سيستم به درستي نمايش داده نمي شود تنظيمات به هم ريخته يا خطاي Dead Battery دريافت مي كنيد رفع اين اشكال ساده است عمر باطري تمام شده است و بايد آن را عوض كنيد.

من نمي توانم وارد setup كامپيوتر شوم:

هر كامپيوتري كليدهاي بخصوصي براي وارد شدن به setup را دارد و اين به سازنده BIOS و نسخه آن بستگي دارد. اما بلافاصله بعد از روشن كردن كامپيوتر كليدهايي كه براي وارد شدن به SETUP لازم است را مي توانيد ببينيد. در بيشتر مواقع اين اطلاعات در پايين صفحه مانيتورتان قابل نمايش است و معمولاً‌به اين صورت نمايش داده مي شود:

press "--------" to enter setup يا

"------" is the key to hit

من تغييراتي در تنظيمات CMOS داده ام ولي اين تغييرات اعمال نمي شود

در زمان خروج از CMOS setup مطمئن شويد كه گزينه "save and exit" را انتخاب كرده و كليد enter را فشار دهيد در صورتي كه شما گزينه "exit without saving" را انتخاب كرده باشيد با اين مشكل مواجه مي شويد.

مادربرد شكسته است؟

اگر مادر برد خميده شده است آن را به حالت اول برگردانيد. ولي اگر مادربرد واقعاً شكسته است كاري نمي توانيد بكنيد و بايد يك مادربرد جديد بخريد

+ نوشته شده توسط الهه ابراهیمی در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 10:14 |

چگونه LCD لپ تاپ روشنایی پیدا می کند؟

اکثر صفحه های LCD (کوتاه شده ی عبارت Liquid Crystal Display) با لوله های فلورسنت موجود در آنها که در قسمت بالا، کنار و گاهی اوقات پشت LCD قرار دارند، روشنایی پیدا می کنند. یک صفحه ی سفید پخش کننده ی نور، اشعه های نور را به طور مساوی و یکنواخت هدایت و پراکنده می نماید تا تصویری یکدست ایجاد کند. به این اشعه ها نور زمینه گفته می شود.

لامپ فلورسنت اغلب یک لوله ی شیشه ای بلند و راستی است که نور سفید تولید می کند. درون این لوله ی شیشه ای بخار جیوه ی کم فشار قرار دارد. هنگامی که این بخار یونیزه شود، اشعه ی ماوراء بنفش ساتع می گردد. چشم انسان نسبت به این اشعه حساس نیست (اگرچه پوست انسان حساسیت نشان می دهد). داخل لامپ فلورسنت با یک لایه ی فسفر پوشیده شده است. فسفر ماده ای است که انرژی را دریافت کرده و آن را به شکل روشنایی قابل رویت منتشر می کند. به عنوان مثال انرژی مربوط به یک الکترون پرسرعت در مجرای تلویزیون توسط فسفر جذب شده و پیکسل ها را تشکیل می دهد. نوری که ما از یک لوله ی فلورسنت مشاهده می کنیم، نوری است که فسفر درون این لوله ایجاد می کند. هنگامی که فسفر انرژی دریافت می کند، نور مهتابی پس می دهد و این یک وجه تسمیه است.

لپ تاپ و صفحه نمايشگر آن

مقایسه ی اندازه ی لوله ی فلورسنت لپ تاپ در برابر مدادی

که در کنار آن قرار دارد و ملاحظه می کنید که چقدر کوچک است.

صفحه ی نمایش لپ تاپ از لامپ کوچک فلورسنت کاتدی سرد یا CCFL (مخففCold Cathode Fluorescent Lamp) برای نور زمینه استفاده می کند. هر یک از این لوله های کوچک قادر است منبع نور سفید و روشنی را مهیا سازد که توسط صفحه ی پشت LCD پخش می شود. در لامپهای CCFL علاوه بر ایجاد نور وسیع، دمای آنها از دمای محیط بیشتر نمی شود. این ویژگی باعث شده است که لامپهای ایده آلی برای صفحه های LCD باشند، زیرا منبع نور می بایست در مجاورت اجزای دیگری قرار بگیرد که با حرارت زیاد، خراب می شوند.

یک مورد جالب در مورد این لامپها، اندازه ی شگفت انگیز آنها است. آنها بسیار باریک اند و بورد الکترونیکی کنترل کننده ی آنها نیز کوچک است. در عین حال آسیب پذیری آنها نسبتاً زیاد است و شکستن آنها کار مشکلی نیست، به همین دلیل وقتی لپ تاپتان را از جایی می اندازید، صفحه ی آن تاریک می شود.

+ نوشته شده توسط الهه ابراهیمی در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 10:12 |

خنك كاري كامپيوتر با مايعات

احتمالاً براي شما بسيار پيش آمده است وقتي با كامپيوتر كار مي كنيد احساس كنيد جز سر و صداي زياد فن صداي ديگر نمي شنويد و اگر يك كارت گرافيك قدرتمند داشته باشيد احتمالاً صداي فن آن هم به ديگر فن ها اضافه مي شود.

در اغلب كامپيوترها اين فن ها به خوبي از عهده وظيفه خود كه همان خنك كاري چيپ هاست به خوبي برمي آيند اما براي افرادي كه مي خواهند از بهترين سخت افزار و آخرين تكنولوژي استفاده كنند و در عين حال بار پروسسي زيادي روي كامپيوتر خود مي اندازند ممكن است فن به تنهايي قادر به تهويه گرماي توليد شده نباشد. در اين حالت خنك كاري با مايعات يا آب راه حل مسئله است اين عمل ممكن است كمي غير منطقي به نظر برسد (آب آن هم در درون كامپيوتر!) اما اين حقيقتي است كه براي خنك كاري، آب به مراتب بهتر از هوا عمل مي كند.

سيستم خنك كاري با آب در كامپيوتر بسيار شبيه سيستم خنك كاري اتومبيل است. با اين تفاوت كه به جاي موتور اتومبيل، پروسسور كامپيوتر با آب خنك مي شود. همه اين سيستم ها براساس يك اصل ساده ترموديناميك كار مي كنند كه مي گويد: «گرما از جسم گرمتر به جسم سردتر كه در مجاورت آن قرار دارد منتقل مي شود. تا زمانيكه آن دو جسم هم دما شوند.»

مي دانيم كه پروسسور كامپيوتر به شكل يك چيپ ست است اين چيپ شامل تعداد بسيار زيادي ترانزيستور است كه هر كدام مانند يك سوئيچ صفر و يك (قطع و وصل جريان) عمل مي كنند وقتي پروسسور در حال كار است اين ترانزيستورها با سرعت بالا در حال صفر و يك شدن هستند و اين يعني عبور جريان بالا از پروسسور و در نتيجه ايجاد مقدار قابل توجه گرما.

در بيشتر كامپيوترها اين گرما با استفاده از يك قطعه آلومينيومي كه سطح تماس بالايي دارد به نام heat sink و يك فن اين گرما را دفع مي كنند تا از سوختن پروسسور شما جلوگيري كنند. يعني براساس همان اصل ترموديناميكي چيپ هيت سينك را گرم مي كند. و هيت سينك هوا را گرم مي كند و فن هواي گرم از آن منطقه خارج و هواي سرد را جايگزين مي كند.

در بيشتر مواقع اين سيستم به خوبي كار مي كند اما بعضي مواقع اين قطعات الكترونيكي گرماي بيشتري از توان سيستم تهويه هوا توليد مي كنند. و نيز گاهي بعضي از چيپ overclock مي شوند يعني به گونه اي تنظيم مي شوند كه از سرعت حالت كار عادي خود سريعتر كار كنند و بنابراين گرماي بيشتري توليد مي كنند.

و در ست همينجاست كه سيستم خنك كاري با آب وارد كار مي شود. آب هدايت گرمايي بيشتري از هوا دارد. و مي تواند گرما را سريعتر از هوا منتقل كند. همچنين آب ظرفيت گرمايي ويژه بالاتري دارد. و قبل از اينكه شروع به گرم شدن كند مي تواند گرماي بيشتري جذب كند.

بنابراين دو دليل مي توان براي ضرورت استفاده از سيستم خنك كاري با آب آورد:

1ــ قطعات الكترونيكي گرمايي بيشتر از آنچه هواي اطراف مي تواند جذب كند توليد كنند.

2ــ فن بايد به اندازه كافي بزرگ و قوي باشد تا گرماي اضافي را دور كند بنابراين برق بيشتري مصرف مي كند. و گرد و غبار بيشتري وارد كامپيوتر مي شود. و همين طور سر و صداي زياد توليد مي كند.

+ نوشته شده توسط الهه ابراهیمی در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 10:10 |